22/7/09

μνήμη Κώστα Καρυωτάκη, σαν πιο επίκαιρος από ποτέ...

σαν σήμερα συμπληρώνονται 81 χρόνια από την "ιδανική αυτοχειρία" του Κώστα Καρυωτάκη (21 Ιουλίου 1928). αυτό του το ποίημα αγαπημένο από την εφηβεία, σαν να μου ήρθε πολύ επίκαιρα στη μνήμη.

Δον Κιχώτες

Οι Δον Κιχώτες πάνε ομπρός και βλέπουνε ως την άκρη
του κονταριού που εκρέμασαν σημαία τους την Ιδέα.
Κοντόφθαλμοι οραματιστές, ένα δεν έχουν δάκρυ
για να δεχτούν ανθρώπινα κάθε βρισιά χυδαία.

Σκοντάφτουνε στη Λογική και στα ραβδιά των άλλων
αστεία δαρμένοι σέρνονται καταμεσίς του δρόμου,
ο Σάντσος λέει «δε σ' το 'λεγα;» μα εκείνοι των μεγάλων
σχεδίων, αντάξιοι μένουνε και: «Σάντσο, τ' άλογό μου!»

Έτσι αν το θέλει ο Θερβάντες, εγώ τους είδα, μέσα
στην μίαν ανάλγητη Ζωή, του Ονείρου τους ιππότες
άναντρα να πεζέψουνε και, με πικρήν ανέσα,
με μάτια ογρά, τις χίμαιρες ν' απαρνηθούν τις πρώτες.

Τους είδα πίσω να 'ρθουνε -- παράφρονες, ωραίοι
ρηγάδες που επολέμησαν γι' ανύπαρχτο βασίλειο --
και σαν πορφύρα νιώθοντας χλευαστικιά, πως ρέει,
την ανοιχτή να δείξουνε μάταιη πληγή στον ήλιο!

από τη συλλογή του ΝΗΠΕΝΘΗ (1921)





περισσότερα μπορείτε να βρείτε στο

2 σχόλια:

Elva είπε...

Ποσο συμπαθης και επικαιρος παραμενει!

Φιλια και κουραγια με τις ζεστες
αγαπητη Κοkalina! :)

kokalina είπε...

αγαπητή Elva ευχαριστώ, αν και εδώ που είμαι για μερικές μέρες είναι μια χαρά. με βαριά καρδιά σκέφτομαι ωστόσο την επιστροφή...
κουράγιο και εσύ στα ξένα!